Do pełnej naturalnej prostoty Nimfy przy źródle i pięknej, wyzywającej Odaliski pozowała modelka i przyjaciółka Renoira, Lise Trehot. Tymi płótnami artysta złożył hołd dwóm wielbionym przez siebie malarzom, których symboliczny spór znamionował moment spotkania się epoki klasycznej z romantyzmem. Nimfa przy źródle stanowiła bezpośrednie nawiązanie do jednego z najsłynniejszych dzieł Jeana Anglistę'a Dominique'a Ingres'a zatytułowanego Źródło (1856 r.) oraz do przedstawienia Odaliska z niewolnicą (1842 r.). Jednak w latach 70. i na początku lat 80. bardziej niż z malarstwem wielkiego klasycysty Renoir czuł się związany z twórczością czołowego przedstawiciela francuskiego romantyzmu Eugene'a Delacroix.