Lasek Buloński (Bois de Boulogne) to największy park Paryża, usytuowany w zachodniej części miasta. Dawniej był to gęsty las Rouvray (nazwa pochodzi od rosnących tu dębów bezszypułkowych). W 1301 roku król Francji Filip IV Piękny wybudował tu kościół upamiętniający jego pielgrzymkę do Boulogne-sur-Mer - stąd wzięła się nazwa okolicy. Od XVI wieku las stał się królewskim terenem łowieckim i został ogrodzony.W ciągu kolejnych lat powstawały tu królewskie rezydencje i pałacyki myśliwskie.W drugiej połowie XVII wieku las uregulowano, zostały wytyczone aleje i place, a sto lat później udostępniono go szerokiej publiczności.W czasie rewolucji francuskiej i w latach 1814-15, podczas okupacji Paryża przez wojska koalicji antynapoleońskiej, Lasek Buloński został mocno zniszczony. Żołnierze brytyjscy i rosyjscy po zwycięstwie pod Waterloo wycięli wszystkie dęby. Zieleń zaczęto rekultywować w 1837 roku, a w 1852 cesarz Napoleon III przekazał teren lasu na własność miasta. Wtedy na zlecenie barona Georges'a Eugene'a Haussmanna (1809-1891), realizatora zakrojone] na wielką skalę przebudowy urbanistycznej i modernizacji Paryża, przekształcono Lasek Buloński w park angielski, umieszczając w nim sztuczne stawy, strumienie i skały. Wybudowano dziewięćdziesiąt pięć kilometrów alejek, posadzono czterysta tysięcy drzew, założono ogrody i tory wyścigów konnych. Za czasów Renoira Lasek Buloński był bardzo popularnym miejscem wycieczek i odpoczynku paryżan. W czasie zimy można tam było jeździć na łyżwach. Właśnie widok na zamarznięte stawy i poruszających się łyżwiarzy Renoir obrał jako temat płótna. Był to temat nowy w malarstwie francuskim (zaczerpnięty z ówczesnych czasopism), wyłamujący się z reguł akademickich. Jego podjęcie pozwoliło młodemu artyście na dużą swobodę zarówno w sposobie jego ujęcia, jak i malowania. Na obrazie Renoir ukazał zwykłych ludzi cieszących się zimą- nie ma tu ukrytych treści alegorycznych, elementów opowiadania pewnej historii czy anegdoty, co byłoby zgodne z duchem akademickim. Artysta przedstawił autentyczny widok, starał się oddać chmurną aurę zimowego dnia oraz radosny zamęt panujący wśród łyżwiarzy i przechadzających się.