ŚNIADANIE WIOŚLARZY, olej na plótnie,
129,5 x 172 cm, 1881 r., Phillips Collection, Waszyngton
Podobnie jak w Zabawie w Moulin
de la Galette, w Śniadaniu wioślarzyRenoir uwiecznił grono swych przyjaciół.
Zgromadzili się oni na tarasie hotelu-restauracji A. Fournaise
znajdującej się w wiosce Chatou. Wioska
stanowiła wspaniały punkt wypadowy dla żeglujących po Sekwanie.
Większość postaci została zidentyfikowana. Dziewczyna z pieskiem
to Alinę Charigot, przyszła żona
artysty; za nią stoi właściciel restauracji, Alphonse Fournaise
(identyfikowany także z synem właściciela); jeszcze dalej w głębi
jego córka Alphonsine (podpierająca
się łokciem na balustradzie) rozmawia z baronem Raoulem Barbierem,
przy stoliku którego siedzi modelka Angele
(pijąca ze szklanki). W dwóch grupach postaci umieszczonych w głębi
rozpoznać można innych wiernych przyjaciół Renoira:
Charles'a Ephrussiego (w cylindrze)
oraz Paula Lhote'a i Eugene'a Pierre'a
Lestringueza, zajętych rozmową z aktorką
Jeanne Samary.Po prawej, na pierwszym
planie przedstawieni zostali malarz Gustave Caillebotte
(1848-1894) i aktorka Ellen Andree
oraz pochylony nad nimi włoski dziennikarz Maggiolo
(w jasnej marynarce). W Źniadaniu wioślarzy artysta dał wyraz swemu
umiłowaniu prostego, radosnego życia. To wizja renoirowskiego "ziemskiego
raju". Malarz doskonale ujął wdzięk i wzajemne ciepłe relacje
uczestników spotkania. Starannie zostały dobrane także jasne światło
przyćmione nieco płócienną markizą (podkreślające bliskość przyjacielskich
relacji) oraz inne szczegóły dopełniające kompozycji - owoce i wino
świadczą o radosnym świętowaniu wspólnego spotkania. Pomimo że jest
to jeden z najdokładniej skomponowanych i przemyślanych obrazów,
nie traci on nic z prostoty, swobody i zmysłowości, charakterystycznych
dla twórczości Renoira. Herbert Read
(1893-1968), angielski poeta i krytyk sztuki, pisał: "(...)
niewielu malarzy XIX wieku zdołało oddać tak wiernie życie i ducha
swoich czasów. Kiedy w przyszłości ciekawy badacz sięgnie do malarstwa
tej epoki, żeby dowiedzieć się czegoś o wizualnych aspektach jej
życia, znajdzie niewiele rysów znamiennych u Cezanne'a
czy Gauguina,
czy Van
Gogha, znajdzie sporo ciekawych drobiazgów u Moneta,
Maneta i Toulouse-Lautreca
- ale tylko u Renoira znajdzie smak
i charakter, i wesołość codziennego życia. W tym sensie Renoir
jest najbardziej reprezentatywnym malarzem swoich czasów".