W 1885 roku Renoir namalował pierwszą z kilku wersji Macierzyństwa. Podczas podróży do Włoch artysta widział wiele Madonn z Dzieciątkiem, mimo to temat ten nie był dla niego wówczas interesujący. Do podjęcia go skłoniły malarza dopiero narodziny syna. Powstała pełna ciepła i czułości scena.Precyzja rysunku i ograniczona gama barwna doskonale oddają prostotę i naturalność pozy karmiącej matki i przytulonego do niej niemowlęcia. Malarka francuska Berthe Morisot (1841-1895) zwierzała się w Dzienniku: "Wizyta u Renoira. Na sztalugach rysunek czerwonym ołówkiem i kredą przedstawiający młodą, karmiącą matkę. Gdy się nim zachwycałam, pokazał mi szereg rysunków przedstawiających tą samą modelkę w mniej więcej tym samym ujęciu. Jest on pierwszorzędnym rysownikiem". Macierzyństwo z 1886 roku należy do arcydzieł tego cyklu. Renoir z wielkim upodobaniem portretował dzieci - szczególnie własnych synów. Temat dziecięcego portretu pojawił się w malarstwie europejskim stosunkowo późno. Diego Velazquez malował małe infantki zasznurowane w gorsety, ustawione w pozach arystokratycznych dam. Angielskie wizerunki dziecięce z XVIII wieku cechuje pewna przesada i afektacja. Dzieci z obrazów Renoira wydają się miłe, wdzięczne i grzeczne, spoglądają śmiało i ufnie.Portrety te mówią wiele o życzliwym stosunku ich twórcy do świata.