Kiedy w 1894 r urodził się Jean, drugi syn Renoirów, do pomocy przy nim zaangażowano kuzynkę Aline. Kiedy Gabrielle Renard przyjechała do paryskiego Zamku Mgieł, miała zaledwie piętnaście lat. Uosabiała typ ciemnowłosej piękności, pojawiający się w wielu aktach Renoira. W latach 1907-1911 powstawały rozmaite wariacje jej portretów, m.in. Gabrielle z pudełkiem biżuterii. Wiele razy pozowała, trzymając w ramionach Jeana, a później Claudea. Jej osobę znaleźć można na dużym płutnie zatytułowanym Rodzina i na obrazach przedstawiających kobiety w kąpieli. Renoir oprócz zatrudnianych modelek, malował takż pracujące w jego domu służące. Były one jak opowiadał Vollardowi cudownie zbudowane i pozowały jak Anioły! Ale trzeba dodać , że nie jestem wybredny bylebym trafił na skórę która nie odpycha światła.. Nie wiem jak robią inni, że udaje im się portretować kobiety z towarzystwa. Czy widział Pan kiedyś u kobiety z towarzystwa ręce, które malowałoby się z przyjemnoscią.? Przecież ładne są i nadają się do malowania kobiece ręce ale tylko te, nawykłe do pracy, domowej roboty W Rzymie w willi Farnese, jest jedna Wenus Rafaela, która przychodzi błagać Jowisza- jakiesz ma ramiona ! Prawdziwa rozkosz! Czuje się w niej taką poczciwą , grubą kumoszkę, która za chwilę wróci do swojej kuchni.